«جهانگیر کوثری» تهیهکننده و کارگردان سینما، در گفتوگو با خبرنگار سینماپرس، تأثیر جنگ بر افت فروش فیلمها و رکود گیشه سینما را مورد بررسی قرار داد و اظهار داشت: طبیعی است که پدیده جنگ عوارض خودش را برای جامعه به همراه دارد، بهویژه در حوزههایی که به فرهنگ مردم مربوط میشود. همانطور که جنگ بر معیشت و زندگی روزمره اثر میگذارد، طبیعتاً بر سینما هم تأثیر میگذارد؛ آن هم تأثیری جدی. جنگهایی که در سالهای اخیر، به شکل مستقیم یا غیرمستقیم، منطقه را درگیر کردهاند، روی سینمای ما هم اثر گذاشتهاند.
وی افزود: در چنین شرایطی، طبیعی است که مردم در اولویتهایشان تجدیدنظر کنند. یکی از نخستین جاهایی که ممکن است کمتر به آن مراجعه کنند، سینما است. در عوض، ترجیح میدهند در خانه و از طریق پلتفرمها فیلم ببینند؛ هم احساس امنیت بیشتری دارند و هم نگرانیای بابت شرایط بیرون، از جمله تهدیدهای احتمالی، ندارند. امروز وضعیت سینما تا حد زیادی همین است و باید دید مسئولان سینمایی چه شرایطی را برای عبور از این وضعیت فراهم میکنند.
تهیهکننده فیلمهای سینمایی «فراری» و «پل خواب» با گلایه از بیتوجهی سازمان سینمایی به حمایت از سینماگران مستقل در دوران جنگ، بیان کرد: در بسیاری از کشورهای دنیا، برای تهیهکنندگان مستقل حمایتهای مالی یا یارانههایی در نظر گرفته میشود تا بتوانند آثار فرهنگی و هنری، بهویژه آثاری با ارزشهای اجتماعی، سیاسی و فرهنگی، تولید کنند. اما متأسفانه در کشور ما چنین حمایتی به شکل مؤثر وجود ندارد.
او ادامه داد: امروز بنیاد سینمایی فارابی از بخشی از فیلمها حمایت میکند، اما این حمایتها معمولاً شامل حال تهیهکنندگان و فیلمسازان مستقل نمیشود؛ بهویژه آنهایی که نگاه اجتماعی یا دغدغههای فرهنگی خاص خودشان را دارند. در نتیجه، بسیاری از این فیلمها عملاً امکان استفاده از این ظرفیت را پیدا نمیکنند و این وضعیت برای سینماگران مستقل، شرایط دشواری ایجاد کرده است.
این سینماگر با انتقاد از مدیریت بنیاد سینمایی فارابی بیان کرد: بهتدریج، با تغییر مدیریتها و روی کار آمدن افراد جدید، مسیر شکوفایی فارابی تغییر کرده است. افرادی به مسئولیت رسیدند که به نظر من با تنگنظری، یا بر اساس سلیقه شخصی، بعضی از فیلمها را کنار گذاشتند و ترجیح دادند آثار مورد نظر خودشان را به جشنوارهها بفرستند. طبیعی است که چنین رویکردی با استقبال گذشته مواجه نشود.
وی افزود: سینمای جهان معیارها ی خودش را دارد. فیلمهای عباس کیارستمی و دیگر فیلمسازان موفق ایرانی بر اساس همان معیارها توانستند جایگاه پیدا کنند. تعداد این فیلمسازان هم زیاد نبود، اما همانها از فرصتهای موجود بهترین استفاده را کردند و به نظر من، دستاوردهای بسیار ارزشمندی برای سینمای ایران به جا گذاشتند.
کوثری در مورد عملکرد پلتفرم های نمایش خانگی اظهار داشت: پلتفرمها اساساً ایجاد شدند تا مستقل از تلویزیون عمل کنند؛ یعنی بهعنوان یک نیروی کمکی مالی و فرهنگی برای سینمای ایران باشند. اما در ادامه، آنها هم دوباره گرفتار همان مسائل تلویزیون شدند همین باعث شد بخشی از کارکرد و جایگاهشان را از دست بدهند.
او ادامه داد: البته خوشبختانه چند پلتفرم با اکران فیلمهای کمدی توانستند از نظر اقتصادی موفق عمل کنند. من درباره کیفیت این آثار صحبت نمیکنم، اما همین که توانستند فروشهایی بالای ۳۰۰ میلیارد تومان داشته باشند، اتفاق مهم و امیدوارکنندهای بود. میشد از این ظرفیت برای حمایت از فیلمهای بهتر هم استفاده کرد و تا حدی هم این اتفاق افتاد؛ فیلمهایی داشتیم که در پلتفرمها حدود ۱۷۰ میلیارد تومان فروش کردند که نتیجه خوبی بود.
«جهانگیر کوثری» در پایان این گفت و گو با تاکید بر لزوم تغییر سیاست گذاری های فرهنگی، خاطرنشان ساخت: اگر قرار باشد انتقادی مطرح شود، باید متوجه سیاستگذاریهای کلان فرهنگی و سیاسی باشد؛ اینکه کشور در شرایطی قرار بگیرد که امنیت برقرار باشد، فرهنگ امکان رشد پیدا کند، کتابخانهها توسعه پیدا کنند، موسیقی و سینما در فضایی عادی فعالیت کنند. اینها زمانی محقق میشود که شرایط عمومی کشور به وضعیت باثبات و آرام برسد و متأسفانه در حال حاضر چنین شرایطی وجود ندارد.
ارسال نظر